Sabah uyandım. Her zamanki gibi Albatros'un yatağına döndüm ve evet mucize, Albatros yatağında doğrulmuş bana gülümsüyordu. Tanrım bu anlatılamayacak bir andı. Hızla kalktım boğazımdan küçük bir çığlık çıkmış. Bana eli ile sus işareti yaptı. Çok sevimliydi. Haber vermek için kalktım ama beni engelledi. O anın tadını çıkarmak istiyordu. Ses çıkarmadım. Ondan sonrası onu benden aldılar. Fakat döndüğünde bıkkındı. Bana yine gülümsedi. Kağıt kalem istedi ve bir şeyler yazmaya başladı. Sonra bana uzattı. Bir öykü anlatıyordu. Tam anlayamadım ama ne fark eder ki Albatros artık uyandı.
Evet üç gün boyunca kalp atışlarım yavaşlasa da şimdi hızlı atıyor. Tekrar uyuma Albatros. Kalk ayağa lütfen!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder