Hayatıma öyle hızlı girdin ki başlarda ne olduğunu bile anlayamadım. Esiyordun, koşuyordun, bazen buradaydın, bazen çok uzaklarda. Seni de çok sevmiştim sevdiklerini de. O kadar kötü espiri yapardın ki sırf kötü oldukları için güldürürdün bizi. Senden öğrenmiştim parlayan ördeğe ışıldak dendiğini!
Sonra sevdiklerin gittiler teker teker geride sen kaldın yalnızca. Sen de kapılıp bir rüzgara terk ettin beni, bizi.
Şimdi de zorunlu yolculuğunda yalnızlığı tercih ettin. Keşke tercihini değiştirebilme şansım olduğunu bilebilseydim. Ben cesaret edemezdim yoldaşım. O tekliği, o yalnızlığı kaldıramazdım.
Nerede ve nasıl olursan ol sen hep yaşayacaksın bizlerin yüreğinde. Hayatıma, hayatlarımıza kattıklarına paha biçilemez. Şimdi sana görevimi tamamlayacağım. Bir kuş havalandı, sırada diğerleri var.
Geride kalanlar için kalk ayağa, tutun… Bak ben de kanıyorum artık, “en az senin kadar”
Ve ne olur pes etme. Onlara gitmek istediğini biliyorum. Ama zamanı var yoldaş.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder